STILTE A.U.B.
Ik zet mijn drukte even uit

48 uur in een dag
“Mensen met veel mooie (reis)ervaringen zijn gelukkiger dan mensen met veel materiële rijkdom.
Het langdurigste geluk wordt gecreëerd door ervaringen zoals reizen, uit eten gaan en exposities bezoeken”.

Dit lees ik in de krant en ik kan me hierin vinden want hoewel ik altijd blij word van de aanschaf van een nieuwe trui, neemt dat geluksgevoel inderdaad sneller af dan het gevoel dat ik overhoud aan die trip naar Parijs. Ik leef al helemaal toe naar mijn verre vakantie die over 8 maanden gepland staat, maar me ver van tevoren verheugen op het kopen van die ene broek heb ik nooit gehad. Een vakantie geeft me meer dan een kick van het ‘ver weg’ gaan. Het geeft me zon, ontspanning, rust… Ik vraag me af of het eigenlijk wel die specifieke reiservaring is waar ik zo blij van word. Is het niet gewoon de ervaring van het onthaasten en geoorloofd niets hoeven?

Ik geniet van mijn dagelijkse leven waarin veel te doen en ontdekken valt. Na een week hard werken op een leuke uitdagende functie ga ik op vrijdagavond naar een wine & dine en wil ik die avond niet te vroeg naar bed. Het is tenslotte niet voor niets weekend!

Zaterdag sta ik vroeg op en ga eerst aan mijn huiswerk omdat ik het leuk vind een opleiding naast mijn werk te doen. Vervolgens haal ik de boodschappen in huis en wil ik naar die gave tentoonstelling in het museum. Ik fiets naar een afspraak met een vriend tussendoor rond etenstijd omdat we anders een paar maanden verder zijn voordat we elkaar zien. ‘s Avonds heb ik die verplichte verjaardag.

De zondag begin ik met een workout want een rolletje hier en daar wil ik vermijden; vervolgens weer een stukje opleiding (want die deadline komt wel heel dichtbij nou) en de middagvoorstelling van de film haal ik net. Het is net zo makkelijk om, als ik dan toch in de stad ben, meteen een hapje te eten. Oh, en niet te vergeten heb ik tussen al deze bedrijven door 1001 keer mijn mobiel gecheckt op nieuws, likes op mijn social media berichten en honderden keren antwoord gegeven via Whatsapp.

Uiteindelijk plof ik zondagavond op de bank en ik voel me voldaan…

Toch?

Met zijn allen over onze grenzen
Klinkt bovenstaand scenario herkenbaar? Vast, want we zijn er met zijn allen erg goed in om lekker veel hooi op de vork te nemen en onze grenzen te verleggen. Stress is de trend met een burn out als cadeau. En logisch eigenlijk, want als je je eigen grenzen nooit overschreden hebt, weet je ook niet waar die liggen. Die kom je dan op een gegeven moment vanzelf tegen als je lichaam zegt: ‘Stop! Ben je wel goed bij je hoofd?!’

Vanuit onze oerprincipes zijn we er als mens helemaal niet voor gemaakt om continue zoveel inspanning en resultaat te leveren

Kijk maar eens naar dieren: als die ziek zijn stoppen ze met hun taken en gaan ze er letterlijk bij liggen tot ze zich weer beter voelen. Wij hebben er een handje van om zelfs met ons griephoofd lekker naar kantoor te gaan. En voel je je zo slecht dat je niet naar kantoor kunt? Dan log je toch gewoon in vanuit huis om je mail te doen?

Bestand 13-02-17 14 33 03

Dit alles samen met altijd en overal bereikbaar en (online) zichtbaar zijn maakt dat we massaal verlangen naar stilte lijkt het. En dat zie je. Mindfulness sessies op je werk proberen je aandacht even bewust te leggen op jezelf. Yoga is al lang niet meer voor die kleine groep zweverige mensen en biedt vandaag de dag voor ieder wat wils: yoga met die gouden rakker voor bierliefhebbers, de zonnegroet doen tussen de geiten, yogaraves in een danceclub en Doga: samen met je hond in de rek en strek stand.

Ook bloggers en vloggers die je tips geven om jezelf te motiveren en positief in het leven te staan, zijn niet meer weg te denken. En die drukke stedentrip verruilen we met alle liefde voor een stilte retraite in een klooster.

Zelfde regisseur, nieuw script
We willen niet meer teveel ‘moeten’, sociale verplichtingen- en afleidingen hebben en we lijken ons leven er steeds meer op aan te passen. De 40-urige werkweek is op veel plekken verleden tijd, waarbij de standaard op 32 of 36 uur staat. Krijgen we in de toekomst een 3-daagse werkweek? Meer balans in werk en privé zou je denken.

Presteren we beter en werken we efficiënter als we drie dagen hard moeten knallen? Of zouden we dan het 4-daagse weekend nog net zo vol proppen?

Jij en ik zijn onze eigen regisseurs en met de opkomst van het hele bewust worden van onszelf spelen we over een aantal jaren wellicht een hele andere rol in onze films. We accepteren dan misschien dat een dag maar 24 uur bevat en dat de tijd echt niet wegloopt.

We durven vaker ‘nee’ te zeggen en zien in dat een lege agenda niet hoeft te staan voor eenzaamheid.

Tot die tijd leef ik lekker van vakantie naar vakantie, want dat zijn voor mij de momenten waarop ik me even kan afzonderen van alle drukte en die me een vrijbrief geven om mijn telefoon in de kluis te laten liggen.

Trendspirator

Close
Go top