Reduce – Refuse – Recycle  – Re-use

Van plastic soup naar wrapping soup?

Ik heb een extra app nodig. Moeilijk moet die niet zijn, laat staan hoogtechnologisch ingewikkeld. Gewoon een appje dat me eraan herinnert dat ik de herbruikbare zak meeneem uit huis. En me daarna een seintje geeft om te zeggen dat ik diezelfde zak niet in de wagen mag laten liggen.

Ja, als ik dan toch mag kiezen, maak me dan maar een app dat ook weet wat ik juist ga halen.  Zou dat niet nog fijner zijn?  ‘Denk ook aan de koelzak!’

Het zou mijn portemonnee een pak schelen, en het milieu! Ja, ik pleit schuldig. Met handenvol kattenvoer, groenten & fruit, ijs, maandverband en frisdrank koop ik toch weer een plastic – of als ik me wat schuldiger voel, een katoenen – zak aan de kassa van de supermarkt. Of vraag ik of ik ‘eventueel een zakje krijg’ bij de bakker. Die koffiekoeken, het brood, de eieren en chocomelk rollen anders zo vervelend over en weer op de achterbank.

Milieubewust is het allerminst. Maar daar maak ik me op dat moment, op die tussenstop uit de file, onderweg van werk of hobbyclub van de zoon, niet druk om. Ben mijn zak wéér vergeten thuis. Punt. En neem me voor dat dit de laatste, weerom in overvloed, aangeschafte zak wordt en ook, het goede plan om een hele lading zakken op strunkelafstand van de voordeur te leggen.

Als er een gestrande walvis sterft op de Noorse kusten omdat het dier meer dan 30 plastic zakken en ander afval in de maag heeft, delen we dit massaal op Facebook. We zijn met zijn allen verontwaardigd: volgens de berekeningen van het Wereld Economisch Forum komt er elk jaar 8 miljoen ton plastic afval in de oceaan terecht.

OF één afvalwagen per minuut 

We weten dat ons afval de ecosystemen van de oceanen kapotmaakt. Onze zee is een grote plastic soep geworden. Mosselen lust ik niet meer, want ze zitten vol met microplastic bolletjes die allemaal in mijn lijf gaan zwerven. Bovendien zuigen die microplastics als een spons giftige verbindingen uit het water op. Gezond Ouch!

Plastic flessen bijvoorbeeld, zijn gemaakt van polyethyleentereftalaat (PET), dat bijna onafbreekbaar is. Het duurt 500 jaar vooraleer deze flessen afgebroken worden door de natuur. Volgens sommige wetenschappers zijn er blijvend sporen van chemicaliën in de bodem waar een plastic fles gelegen heeft. Biologisch afbreekbare zakken worden microdeeltjes en geven de indruk het milieu niet te vervuilen, terwijl ze dit op onzichtbare wijze doen.

Wat is dan de oplossing? Refuse?  Reduce?  Recycle?  Re-use?

Bewust kiezen voor verpakkingsloos of verpakkings-less producten.
Plastic zakken weigeren. Bulk producten inslaan.
Voorkeur geven aan herbruikbare verpakkingen.
Nieuwe materialen gebruiken die afbreekbaar zijn.
Dit zijn allemaal mogelijkheden waar wereldwijd al mee gestart is en die onze behoefte aan een gezonde, duurzame en veilige wereld invullen.

9a477d3a1303ee33dd3e029c4d370f89-1

Lopen we dan binnenkort allemaal met lege plastic Tupperware (oh ironie) doosjes in een Ecokatoenen zak naar de winkel?  Gebruiken we soja saus om onze verpakking wat extra smaak te geven? Lopen we met mondmasker en latex handschoenen door een Zero Waste Shop zoals Berobuust?

Plastic tasjes zijn verboden in Frankrijk, zowel in de supermarkt (vanaf 2016) als op de markt (2017). Vanaf 2020 zijn ook wegwerpborden, -bekers, -bestek en zelfs plastic wattenstaafjes er verboden. In Vlaanderen wordt er volop ge-experimenteerd met herbruikbare groenten- en fruitzakjes. Dit is nog maar het begin.

Verschillende startup- bedrijven zoeken succesvol naar bio-afbreekbare verpakkingen. Zoals bijvoorbeeld Leaf Republic in Duitsland dat een materiaal ontwikkelde uit bladeren waarmee het verpakking kan maken voor fruit en groenten. De verpakkingen zijn volledig afbreekbaar in 28 dagen.

In de toekomst eten we niet enkel het voedsel, maar ook de verpakking die eromheen zit.
In de Verenigde Staten heeft Loliware voor haar frisdrank eetbare bekers bedacht. Deze bekers zijn gemaakt van Agar Agar en kunnen koude dranken tot 24 uur bewaren. Restjes van de beker gaan netjes op de composthoop. Ook in Brazilië is men bezig met dergelijke eetbare verpakkingen.
Bob’s hamburgerketen geeft je je hamburger in een hoesje van eetbaar papier. Uitpakken is niet meer nodig.  Bijenwas, de schaal van schelpdieren of zelfs de schil van een appel kunnen gebruikt worden als verpakkingsmateriaal voor voedsel.

Maar gaan we onze voeding dan ook in een eetbare zak naar huis dragen of laten brengen? Misschien toch nog eens over mijn reminder-app idee nadenken zodat ik niet met armenvol drank-in-eetbare-bekers, appels in bijenwas-verpakking en kattenvoer om een zakje moet vragen.

@pepermie

Bewaren

Close
Go top