OFFLINE the new luxury?

Ik probeer het goede voorbeeld te geven, maar terwijl mijn zoon zijn boekbespreking oefent, kijk ik toch meerdere malen op mijn Iphone. Wie weet heb ik een berichtje binnen gekregen met hartjes of een serie kusmondjes, ik leef daar van op. Een appje van werk of een zus in moeilijkheden brengt weer een heel ander gevoel en afdwalende gedachtes met zich mee. Mijn zoon vraagt me wat ik van zijn laatste zin vind. Ik heb werkelijk geen idee. Hij kijkt me geërgerd aan en wijst me op mijn draadloze telefoon-verslaving.

Hoe was het vroeger ook alweer? We speelden buiten en begonnen ‘een geheime club’, we keken naar de familie Knots of Ren je rot. Met vragen gingen we naar onze ouders en als die het niet wisten, werd opa om raad gevraagd of we sloegen er een encyclopedie op na.

Toen ik puber was, had ik werkelijk geen idee hoe het leven van mijn klasgenoten er buiten school uitzag. Niks geen gegluur via social media. Je wist wat je wist en als je het niet wist dan wist je beste vriendin het je misschien wel te vertellen.

Voor de jeugd van nu klinkt dat wifi-loze leven wellicht wat saai, maar voor ons was het overzichtelijk en behapbaar.

Of we nu aan het werk zijn of thuis, we zijn online. We ‘vind ik leuken’, taggen, swipen, delen, posten, appen, mailen en surfen oeverloos over het web. Steeds vaker op zoek naar die ene perfecte reis die ons weer tot rust moet brengen. Want die week Bali is echt geen overbodige luxe, broodnodig, een must have. Het is ‘me time’. Op een idyllische plek mediteren we, volgen we yoga lessen om bij terugkomst bijgetankt en wel ons weer volop bloot te stellen aan alle mogelijke verbindingen en informatiestromen.

Het recht hebben om offline te zijn
De Fransen doen het al langer.

In mei 2016 keurde Frankrijk een wet goed, die bedrijven met meer dan vijftig werknemers verbiedt om e-mails te versturen buiten de werkuren

Minder radicaal wil PvdA-leider Lodewijk Asscher dat werknemers na werktijd onbereikbaar moeten KUNNEN zijn voor hun baas. “Mailtjes, sms’jes of appen met collega’s tot laat in de avond of in het weekend leiden tot een steeds vagere grens tussen werk en privésfeer”, stelt de PvdA. “Dit kan uiteindelijk resulteren in een te grote werklast, burn-out en verstoorde relaties in het gezin.”

Is hier een tegenbeweging gaande?
Een kleine, maar groeiende groep mensen schijnt afscheid te nemen van het altijd verbonden zijn. Bregtje van der Haak maakte voor VPRO Tegenlicht een documentaire over dit onderwerp, genaamd ‘offline als luxe’.

En heb je al gehoord van de White spot? Nee, dit is niet een plek waar alleen maar witte mensen zijn, het is een app waarmee je kan ontsnappen aan de informatiestromen om ons heen. De app toont je plekken waar je geen bereik is en laat je tevens live een visualisatie zien van mobile en wifi- netwerken. Daarnaast kan je 360 graden video’s bekijken van mensen die zonder internet leven.

whitespot

In de laatste Elsevier Juist las ik over de Saent (je spreekt het uit als Saint). Dit technologisch vernuftige apparaatje helpt je om te focussen en blokkeert storende factoren. “Het basisprincipe van Saent is het mensen lastiger maken om naar afleidingen toe te gaan” vertelt Tim Mets, de man achter dit idee.

Ik ben benieuwd hoe en of deze offline trend zich verder zal ontwikkelen. Het is duidelijk dat de digitalisering ervoor heeft gezorgd dat we allemaal online zijn en verbonden zijn met bijna de hele wereld. Dit zorgt voor oneindige mogelijkheden, maar ook voor onrust in ons brein. Een logisch gevolg is dus dat we op zoek gaan naar tegenhangers en mogelijkheden om offline op te laden.

Het lijkt mij in ieder geval fijn als ik me minder zou laten afleiden. Het kan niet anders dan dat dit mijn creativiteit ten goede komt. En geen last meer hebben van een schuldgevoel omdat ik weer eens met een half oor luisterde naar mijn kind, vind ik bepaald geen overbodig luxe.

 

Julia Brants

Link & beeldcredit:
The White Spots Project | A Journey to the Edge of the Internet
vpro | Whitespots

Close
Go top