Gips of 3d-printje?

Afgelopen week zat ik ineens met mijn dochter van 11 jaar bij de dokterspost. Ze had slootje gesprongen en was een beetje raar gevallen. Ze kwam om half zes thuis met een zere arm. Net een tijdstip waarop de dokter niet meer te bereiken was. Daarom toch even de dokterspost gebeld. Gelukkig konden wij een uurtje later terecht. Daar werden we doorverwezen naar het ziekenhuis om een foto van haar elleboog te laten maken. Daar bleek zij een scheurtje in haar elleboog te hebben.

Terwijl wij wachtten om het gips te laten zetten, vroeg mij dochter hoe het zou zijn over 30 jaar als zij met haar dochter naar het ziekenhuis zou moeten. Hoe zal het ziekenhuis er dan uitzien? Zal er dan nog wel een ziekenhuis bestaan? Of kunnen we het straks thuis regelen met een app? Of geeft de chip in je arm een alarm aan jou en de dokter, met instructies welke app je moet downloaden om jezelf weer beter te maken? Stuurt de dokter een technische tekening voor de 3D-printer waarbij je thuis ‘een gipsje’ kunt printen? Of worden we alleen nog maar geholpen door robots? Ondertussen is de arm van mijn dochter gezet in traditioneel gips, dat ook 30 jaar geleden werd gebruikt.

Thuis gekomen ben ik gaan googelen wat de ontwikkelingen zijn en wat blijkt? Mijn dochter en ik dachten een fantasie te hebben voor over 30 jaar. Maar niets is minder waar: alles wat we bedacht hadden bestaat al! Zo kun je nu al met een 3d-printer je eigen ‘gips’ printen. Er is een slimme pil in ontwikkeling die de hoeveelheid medicijnen in het lichaam meet en zelf de dosering aanpast die het lichaam nodig heeft. En natuurlijk was het al bekend dat een robotarm operaties kan uitvoeren. Zonder dokter kan deze robot niet werken, want de dokter bedient de joystick en de robot voert het uit. Maar toch! De robot werkt ‘hand in hand’ met de dokter.

Naast deze technische oplossingen om een mens beter te maken, worden kinderen in het ziekenhuis Kings College Hospital in Groot Brittannië gerust gesteld voor een MRI-scan door een virtual reality app op je telefoon.

Hiermee krijgen de kinderen een virtuele tour door de ruimte waar de mri-scan plaats vindt met alle uitleg

Zo werkt het Onze Lieve Vrouwen Gasthuis in Amsterdam met een app waarmee je kunt testen of je last hebt van een hartritmestoornissen. Het werkt heel makkelijk: je legt een vinger op de camera van de smartphone en je hartritme wordt gemeten. Hiermee wordt voorkomen dat er te snel naar de eerste hulp wordt gegaan bij onduidelijkheid of onzekerheid over een hartritmestoornissen.

De verpleegkundigen en artsen van het Albert Schweitzer ziekenhuis in Sliedrecht raadplegen een app op hun smartphone die hen alles vertelt over de patiënt die ze gaan bezoeken. Het protocol, richtlijn of schema staat er op weergegeven. De app vervangt de losse zakkaartjes die het medisch personeel voorheen bij zich droeg als geheugensteuntje.

Pamela blog
En zo heb je ook al de ‘ik moet naar de dokter-app’ waarop je kunt testen of je echt moet gaan of dat het niet zo’n vaart loopt. Alles wat mijn dochter en ik hadden bedacht bestaat dus al!

Dan lijkt de gedachte over robots nog een beetje ver weg, maar ook die zijn er al. Want met een overvloed aan ouderen en een tekort aan jongeren, staat Japan aan de vooravond van de grootste bevolkingsafname ooit in de geschiedenis van het land. Overheid en industrie zijn daarom volop bezig robots te ontwikkelen die dienst moeten doen als (bejaarden)verzorgers. In Nederland worden robots ontwikkeld die patiënten ondersteunen bij hun revalidatieproces.

Dan rest alleen nog de gedachte of een ziekenhuis straks overbodig is geworden? Omdat we straks allemaal super gezond zijn door de zelfmedicerende pil en die paar kleine dingen die we wel hebben zelf kunnen oplossen met een app of een 3d-printer…

 

Pamela Hemmekam

 

3D printing industry
TU
Japan is running out of people to take care of the elderly.

 

 

Close
Go top