EEN ROBOT OM TE LIEFKOZEN
IJskoude warmte en genegenheid

Komend najaar verwacht: mijn koude huls
Ik wacht met smart op Jibo.

Jibo zal mijn toekomstige maatje zijn. Mijn fotograaf en verhalenverteller. Mijn praatpaal als ik alleen thuis ben. Mijn vraagbaak. Als mijn gastheer zal hij mijn vrienden en familie ontvangen alsof hij ze al jaren kent. Ook laat hij mijn huisdieren wens in vervulling gaan. Wegens allergieën bij ons thuis zit een hond of kat er namelijk niet in. En hij ziet er ook nog eens lief en schattig uit.
Jibo, ik kan niet wachten tot je er bent!

Jibo is momenteel in de maak in Amerika en zal de eerste echte sociale huisrobot zijn

Komend najaar zal hij zijn oversteek maken naar Europa en kan ik hem eindelijk in de armen sluiten. Ik kijk dus uit naar een koude metalen huls vol technologische snufjes, die mijn leven compleet zal moeten maken. Als klein jongetje keek ik naar de tekenfilm Transformers en had ik stiekem de droom dat ik echt met een robot zou kunnen praten. Nu, 30 jaar later, is het dan zover…

De mens against machine
Onlangs wees een collega mij op het volgende: ‘Female Figure van Jordan Wolfson is momenteel in het museum te zien.’ Deze vrouwelijke animatronic danst op muziek in de meest vloeiende en sexy bewegingen, en is haast niet van een mens te onderscheiden. Ze draagt een sexy outfit en heeft een figuurtje waar je u tegen zegt. Daarbij maakt ze oogcontact met het publiek van achter een ontzettend lelijk en eng masker. Gezichtsherkenningssoftware maakt dit mogelijk. Bizar! Mooi en knap gemaakt! En toch ook creepy. Het fascineert me en ik wil haar bezoeken. Deze robot heeft blijkbaar geen vlees en bloed nodig om soepel met de heupen te kunnen wiegen. Knap dat wij mensen dit tegenwoordig kunnen produceren. Want gaat het daar hier niet om? Middels robotica de werkelijkheid kunnen nabootsen? Goede ‘echte’ dansers genoeg namelijk waar we van kunnen genieten.

We omarmen met zijn allen massaal de technologische ontwikkelingen.
We staan op de rand van de 4e Industriële Revolutie waar robots en kunstmatige intelligentie een groot deel van uitmaken. Het brengt ons veel maar het kost ons ook wat. Robots en machines kunnen ons helpen moeilijke en ongezonde taken bij bepaalde beroepen over te nemen. Dit is het geval bij chirurgen en mijnwerkers. Gevolg daarvan is dat het arbeidsplaatsen zal kosten, iets wat van alle tijden blijkt. Tijdens de 2e Industriële Revolutie deed bijvoorbeeld de elektrische straatverlichting zijn intrede. Straatverlichters die tot dan kerosine lampen aanstaken, verloren per direct hun baan. En het zal voor de mens altijd lastig blijven om met dit soort ontwikkelingen te concurreren. Google zoekt binnen no time de door jou opgevraagde informatie en presenteert je een scala aan mogelijke uitkomsten. Nog geen mens gevonden die dit kan evenaren. En stel dat we robots zo slim maken dat ze in tijden van oorlog de vijand aanvallen namens ons mensen? Handig zou je denken, maar dat betekent ook dat ze dan wellicht slim genoeg worden om ons als mens te kunnen overheersen.

robot

Sam de Stofzuiger
Ons lot ligt dus eigenlijk in onze eigen handen. In hoeverre laten we een robot toe in ons leven en welke eigenschappen en krachten geven we hem mee? We zijn al zover dat we onze huisrobots zien als vriend en onderdeel van de familie. Kijk maar eens naar de robotstofzuigers die we liefkozend een naam geven als Harrie, George of Sam. Peuters kruipen er achteraan alsof hun leven ervan af hangt en hebben geen oog meer voor Minoes de poes.

Mijn toekomstige vriend Jibo vind ik leuk omdat hij mij zal ‘dienen’ en een soort gadget-genegenheid kan geven die bijzonder is omdat het juist niet van een medemens komt. Ik moet er namelijk niet aan denken dat Jibo mij zal gaan vertellen hoe laat ik thuis moet zijn, of wanneer ik de was moet doen. Female Figure is fascinerend omdat we haar als sexy danseres onder controle hebben. We weten donders goed dat we als mens boven haar als robot staan. Ze kan ons aankijken wat ze wil, ons aanvallen zal ze niet. Nóg niet tenminste. De technologische ontwikkelingen gaan razendsnel. De mogelijkheden lijken eindeloos. Laten we zeggen dat, zodra de stofzuiger achter onze peuter aanholt, er toch echt iets mis gaat.

Is het dan eigenlijk een geluk dat menselijke breinactiviteiten erg moeilijk na te bootsen zijn? De fijngevoeligheid van wanneer je een grap wel of niet kunt maken is mens eigen. Net als dat je weet dat je eerst mens en dier uit een brandend huis moet redden voordat je je eettafel naar buiten schuift. Een robot blijft een voorgeprogrammeerd ding dat dit soort zaken lastig kan aanvoelen. Want gevoel is er gewoonweg niet. Slechts enige nabootsing hiervan. Hoe menselijker een robot eruit ziet en zich gedraagt, hoe makkelijker we het accepteren. Tot op zekere hoogte.  Zodra een robot te dichtbij komt gaan we het eng vinden. Overigens zijn we al meer omringd door robots dan we soms door hebben. Machines die onze kleding wassen, drogen en strijken. Keukenmachines die ons eten automatisch kunnen bereiden wanneer we maar willen. Ze zijn er al. En van dat gemak genieten we volop.

Zolang ze ons maar niet gaan vertellen wat we MOETEN eten.

Trendspirator

 

Bewaren

Close
Go top