Black out anyone?

Een maand na de black out in de hoofdstad, kijk ik uit naar de volgende. Het verlangen om in de ‘Always on economy’ even ‘uit’ te staan wordt steeds aantrekkelijker. Het Fast web kan niet snel genoeg, maar lijkt ons ook helemaal op te slurpen. Internet, informatie, interconnectiviteit: we kunnen inmiddels niet meer zonder, maar wat zou fijn zijn om zo nu en dan afstand te nemen.

Toen een maand geleden niet alleen het licht en de wekker het om 06.00 het niet meer deden, werd ik jammer genoeg toch nog wakker. Het was heerlijk om even in een tijdvrije wereld te leven, waarin de tijd niet doortikte, omdat ze het simpel weg niet deden.
Ik klopte met opzet niet aan bij mijn buurvrouw (moeder van drie kinderen), want ik gunde haar het cadeau van het uitslapen. Ik hoopte vurig voor haar dat ze samen met haar drie prachtdochters pas wakker zouden worden als ze genoeg hadden geslapen. En helemaal opgeladen ergens tussen 10.00 en 11.00 bij school zouden verschijnen.

Zonder schaamrood op de kaken; een regionale black out is immers nog de enige geldende reden om een dag niet ‘aan’ te staan

Dat meer mensen die behoeften voelen om de on-en offline wereld te scheiden, voelt ook de politiek. In Frankrijk is het wetsvoorstel aangenomen dat werknemers het recht geeft digitaal onbereikbaar te zijn. Een voorbeeld dat vice-premier Asscher graag volgt.  Dit is niet slechts een paternalistisch geluid vanuit de politiek, ook de digitale industrie voelt de noodzaak tot bewuster en duurzamer contact.
In plaats van de jacht om de vluchtige clicks en massa’s traffic pleit een beweging als Time Well Spent voor user experience design dat in lijn is met de menselijke aard. Slow web, slow user experience, het is waar mindfullness ook digitale werkelijkheid wordt.

Abstract face with circular particles.Als het internet dat kan bewerkstelligen wordt de interconnectiviteit niet meer iets waar we ons met allerlei wifi vrije campings en digitale detoxes tegen moeten wapenen. Maar wordt het juist een middel om de offline mindfullness te vergroten. Juist een middel om mij te beschermen tegen een op handen zijnde information overload of een op de loerliggende burn out. Siri die me op de hoogte brengt van te eenzijdig mediagebruik en het risico om in een informatiebubbel terecht te komen. Of Google Protect dat mij waarschuwt  dat mijn huidige internetgebruik mij te veel blootstelt aan plaatjes die mijn zelfbeeld negatief beïnvloeden.

En dat ik dan ook pas om 10.00 op de stoep sta van de I’Jburgse Montessori, volledig opgeladen en zonder schaamrood op de kaken. Omdat mijn fitbit , mijn wekker en telefoon gezamenlijk hebben besloten dat de dagelijkse race naar school mij die specifieke dag geen goed zou doen. Een beter excuus bestaat niet.

Parveen Achaibersingh

Close
Go top