Van bezit naar gebruik in een circulaire economie

We kennen ze denk ik allemaal wel, verschillende tweedehandssites of de kringloopwinkel om de hoek. Waar we nog waardevolle spullen, vaak voor een prikkie, op de kop kunnen tikken. Daar worden tweedehands producten met een bepaalde ‘restwaarde’ doorverkocht. Ze krijgen, al dan niet na een upgrade, een tweede leven bij een nieuwe gebruiker. Niets weggegooid, heel circulair toch?

Echter in een circulaire economie worden niet alleen producten, maar ook grondstoffen hergebruikt of behouden. Producten die ‘op’ zijn, gaan nu nog doorgaans direct naar de afvalberg. Die berg groeit en groeit, dus zijn we begonnen met het scheiden van afval, zodat grondstoffen opnieuw kunnen worden gebruikt voor nieuwe ofwel gerecyclede producten en materialen. Maar wat we ons misschien nog niet beseffen, is dat niet alles voldoende gesorteerd kan worden voor recycling.

Toch kunnen we tegenwoordig geen krant meer openslaan of we worden met onze neus op de feiten gedrukt, dat de grondstoffen schaarser worden en dat energie (vooralsnog) niet onuitputtelijk is. Dit vraagt om een effectieve verandering, bijvoorbeeld ‘van bezit naar gebruik’.

Thomas Rau beschrijft dit onder andere in zijn boek ‘Material matters’ een alternatief voor ‘onze roofbouwmaatschappij’ door de inzet van services.

Hij koopt geen lamp, maar huurt licht

Aan de ene kant, redeneert Rau, vervangen we producten omdat er een mooiere of betere versie op de markt komt. En aan de andere kant worden producten juist zo gemaakt, dat ze snel stuk gaan en vervangen moeten worden. Als je een product als dienst kan kopen, zal de vervaardiger een lamp willen maken die super lang meegaat en zo min mogelijk energie verbruikt.

Jan eric Krikke, jekfoto.nl

Nieuwe businessmodellen noodzaak!
Dit vraagt nieuwe businessmodellen die gebaseerd zijn op het leveren van een prestatie in plaats van een product. De winst voor de producent zit hem dan vooral in een hechtere en lange klantrelatie, middels een vorm van servicecontracten. Niet langer gaat het over de kwantiteit van producten, maar juist over de kwaliteit ervan.

Wat ik overigens een mooi voorbeeld vind, van gebruik in plaats van bezit, zijn de wasmachines bij de benzinepompen. Eerst dacht ik nog, rare plek om de was te gaan doen. Maar inmiddels is het me duidelijk. Niet iedereen heeft zo’n ‘joekel’ van een wasmachine. Dus toch handig om daar bijvoorbeeld grote dekbedden te gaan wassen, dan een hele grote zelf aan te schaffen die alleen wekelijks voor kleine wasjes wordt gebruikt!

Hiermee wordt een nieuwe trend gezet, waar het eigenaarschap van producten in de handen van de producent blijft. Duurzaamheid in optima forma!

Mariska Breedveld
Trends in Perspectief

 

Beelcredits: Jan Eric Krikke, jekfoto.nl

 

 

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Go top