BELLEN IN DE TREIN

Waar is jouw privacy grens?

Je ziet en hoort het continu: openbaar telefoneren. Ding aan je oor, of oortjes in, en bellen. Ongeacht de locatie. In de trein, op straat, in de winkel, in restaurants. You name it en er wordt getelefoneerd. Ondanks dat het in sommige situaties ronduit asociaal is, vraag ik me echt af waarom is iedereen die schaamte voorbij? Waar ligt jouw privacy grens?

Hokje met privacy
Als het vroeger al nodig was om buitenshuis te telefoneren moest je met een zak vol muntjes op zoek gaan naar een telefooncel. Zo’n glazen hokje met een telefoon erin. Op strategische punten geplaatst. Een hokje, zodat je privacy had. Zodat niet iedereen meeluisterde naar je gesprek.

Op vakantie
Volgens cijfers van het CBS had Nederland in 1995 drie mobiele-telefoonaansluitingen per 100 inwoners. In 2005 had nog maar 9 procent van de Nederlandse huishoudens géén mobiele telefoon. En daarmee verdwenen steeds meer telefooncellen in Nederland en kwam je voornamelijk in het buitenland nog in aanraking met een telefooncel. Had wel z’n charmes toch? Met je familie om de telefoon heen staan om op tijd die muntjes erin te kunnen krijgen. En hoe blij was je als je verbinding had!

Nu
In 2016 had 85% een smartphone. Bellen doen we, zeker de jongere generatie, steeds minder, maar we zijn continu verbonden.En wat mij betreft heeft het enorm veel voordelen. Je kunt ontspullen, want wat vroeger op je bureau stond en in je tas zat, zit nu in je mobiel.

Je hebt veel meer en sneller contact met je vrienden en familie

Langer contact met bijvoorbeeld oud-collega’s, die je anders allang uit het oog was verloren. Maar bellen in zo’n stille trein, ik voel me dan toch een beetje ongemakkelijk.

Digitale time-out
Buiten de stiltecoupé om is spreken in de trein natuurlijk toegestaan. Bellen is een soort spreken, dus zou bellen moeten kunnen. Is het dan gewoon gewenning dat het je niet boeit dat anderen je gesprekken horen? Misschien wel. Zeker als je in deze tijd opgroeit en je die veilige telefooncel niet hebt meegemaakt. Waarschijnlijk heb je die drang naar privacy dan helemaal niet meegekregen.

bla bla bla

Dwangmatig je smartphone bekijken is wel het nadeel van al die connectiviteit. We neigen steeds meer naar een digitale time-out. Misschien is je treinreis wel een mooi begin. Hoewel, het is soms erg vermakelijk om andermans gesprekken te horen ;-). Het feit is, mobiele telefoons gaan nooit meer verdwijnen. Misschien in zijn huidige fysieke vorm, maar die eeuwige verbondenheid blijft. Als we rekening houden met elkaar, kan het vooral een positieve innovatie zijn.

Melanie van Polen

 

Taste of Trends

Close
Go top