Alleen niet alleen

Burn-out cijfers pieken, we rennen onszelf voorbij. De maatschappij verhardt.
We zijn bang en wie voelt zich soms niet alleen? Ouderen wachten eenzaam op hun maaltijd in het woonzorgcentrum, jongeren voelen zich tussen al hun vrienden verloren en niet begrepen, ondanks de ontelbare elektronische berichten die heen en weer flitsen.  Ploetermoeders geraken vervreemd van een sociaal leven en nog vele anderen zitten uren met een blauw gezicht alleen te staren naar hun schermen.

Nochtans ligt de wereld open en aan onze voeten, nooit bestonden zovele manier om met elkaar in contact te zijn. Nooit werd er zo duchtig gecommuniceerd als de laatste decennia. Sedert het intreden van het digitale tijdperk kan je op elk moment van de dag en per direct in ‘gesprek’ gaan. Is het niet met een bekende dan toch met een ander online ziel ergens op deze bol. En toch ervaren velen de tijd als onbegrepen of alleen. En daarom zoeken we met zijn allen een manier om meer verbonden te zijn.
Alleen niet alleen.

Flex plekken
Samenwerken op flexplekken is heel normaal geworden. Freelancers en thuiswerkers die op eigen adres tegen de muren opliepen, kunnen ongestoord met mensen om zich heen wereldwijd op 10.000 plaatsen werken. En ook de tijd dat je helemaal alleen op je kot zat te blokken is voorbij.

In Vlaanderen worden de bibliotheken tijdens de blok gevuld met studenten die zich door hun kilo’s cursussen worstelen. Naast elkaar, ieder apart

dreamstime_xl_16427597

 

Digitale platformen
Wie behoort deze dagen nog niet tot een online community? De klassiekers zoals Facebook, Instagram tellen miljarden leden. Voor wie graag met gelijkgestemden op stap gaat, via  Meetup.com vind je met een paar klikken leden van een voor jou relevante groep.

Lokale overheden
Lokale overheden plaatsen stoelen op pleintjes, zetten barbecues in parken ter beschikking met de uitnodiging aan de bewoners om samen te komen en in contact te treden met elkaar. Voor elk individu is er een activiteit, zoals marathons, waar ieder zijn eigen tijd noteert, of de workshops mindfulness, die als paddenstoelen uit de grond schieten. Ergens zoeken we terug naar een gemeenschap, het tijdperk van ‘ik’ en ‘mij’ is op de terugweg. Alleen zijn, of alleen voor mij, of alleen ik  is niet meer voldoende, we zijn op weg naar alleen niet alleen.

 

@Pepermie

Close
Go top